257 / Yabandomuzu / Boar / Sus scrofa Türkiye'nin Anonim Memelileri
Domuzlar / Yabandomuzu / Boar / Sus scrofa 
 


Yükleniyor.
Yaşam Alanları

Biyolojik Bilgiler
 
190 cm50-350 kg  

Türün sesi
Ortalama Yaşam Süresi20-30 yıl
Hamilelik Süresi100-140 gün
Doğumda ki Yavru Sayısı2-12 adet
Yavru Boyu100-300 mm

Editör bilgileri
Memeli Türü Yabandomuzu
Tür YetkilisiEmiR26
Tür Hakkında ilk derleme29.05.2009 17:41
En son güncellemeyi yapanEmiR26
Son güncelleme01.01.2017 00:03
Güncellenme sayısı38

En İyiler
Yabandomuzu
Fotograf Türü Aksiyon
02.01.2014 23:23

Yabandomuzu
Fotograf Türü Av
19.07.2009 14:28

fullHD
Yabandomuzu
Fotograf Türü Sanatsal
07.01.2011 03:03

Yabandomuzu
Fotograf Türü Beslenme
26.09.2009 22:41

Yabandomuzu
Fotograf Türü Sabit
10.06.2011 02:29


Video

 
Tanımı

İri gövdeli,kalın , kuvvetli bacakları , uzun ve büyük başı ile güçlü bir görünüşe sahiptirler ve çok atik bir hayvandır.

Vücudu siyah,gri sert ve uzun kıllarla kaplı kuvvetli bir hayvandır.

Gövdesi iki yandan şişkindir.

Böylece, çalılar, fundalıklar arasında kendine rahatça yol açabilir.

Bacakları kısa olduğundan vücudu yere sağlam basar.

Ayağında dört parmağı varsa da sadece ikisiyle basar, ikisi geride yukarıda kalır.

Yalnız, hayvan bataklığın içine girdiği zaman bu iki parmak da açılarak vücudunun çamura fazla gerilmesinin önüne geçer.

Erkeği 180-190 cm uzunluk, 100 cm yükseklik ve 350 kg ağırlığa ulaşabilir.

Kırçıllı siyahtan boza kadar değişik renklere sahiptirler.

Ormanlık ve sulak bölgelerde sürüler halinde yaşayan bir memelidir.

Evcil domuzun atasıdır.

İri-uzun başının ucunda disk biçiminde oynak bir burnu vardır.

Yaban domuzunun çok kalın bir derisi vardır.

Derinin altı 3-6 cm. kalınlığında bir yağ tabakasıyla kaplı olduğundan hayvan soğuktan fazla zarar görmez.

Ayrıca, sert tüyleri derisinin çalılardan zedelenmesinin önüne geçer.

Gözleri derinde olduğundan onlara da bir şey olmaz.

Domuzun koku alma ve işitme duyuları çok gelişmiş olmasına karşılık gözleri pek iyi görmez.




Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Takım: Artiodactyla (Çift toynaklılar)
Alt takım: Suina (Domuzumsular)
Familya: Suidae (Domuzgiller)
Cins: Sus

Habitatı

Yaban domuzları geniş bir çevre yelpazesinde bulunmasına rağmen, genellikle nemli ormanlarda fundalıklarda ve çalılıklarda boy gösterir.

Özellikle meşe ormanları ve sazlıkların bol ve sık olduğu yerleri tercih ederler.

Çok sert kış şartlarında ve soğuktan meydana gelen yiyecek azlıklarında çok uzun mesafeler katederek yiyecek bulma kapasitesine sahip olduğu kanıtlanmıştır.

Ciddi ısı değişimlerine hassastırlar.

Yaban domuzlarının suda veya çamurda debelenerek postlarında oluşturdukları tabakayla, ideal ısılarını koruma konusunda bir teknik geliştirdikleri gözlemlenmiştir.

Bu hareketin aynı zamanda böcek ve sürüngen sokmalarına karşı koruma oluşturduğu da bilinmektedir.

-30 derecenin altında rahat edemeyeceği gibi ters olarak çok sıcak havalarda güneş çarpmasına karşı da dayanıksızdırlar.

Yayılışı ve Yerel Adlar

Çoğunlukla Avrupa, Amerika , Asya ve Kuzey Afrika'da rastlanır. Avustralya'da bulunmaz.

Türkiyede hemen hemen her yerde bulunurlar.

Dişilerine (yöresel olarak değişmekle birlikte) beniş, yavrularına ise pijamalı, moza ya da potak adı verilir.

Erkek Yaban Domuzlarına Azılı denir.

Beslenme

Yaban domuzları hem bitkisel hem de hayvansal besin alarak beslenirler yani
omnivor’durlar.

Mantar, meşe, kayın , kestane meyveleri , kök, kozalak, filiz, böcek, kurt, salyangoz,Solucan, fare yaban domuzunun başlıca besin kaynaklarıdır.

Rastlarsa leşleri bile yer.

Bitki köklerine düşkündür.

Yiyeceğini bulmak için eşelenmesi ve toprağı kabartıp havalandırması, yaban domuzunun ormana sağladığı en önemli katkıdır.

Biyolojisi

Güçlü,uzun dişli,heybetli ve toprağı eşeleyerek beslenen bir hayvandır.Hem etobur hem de otoburdur.

Üst köpek dişleri dışarı uzayarak yukarı kıvrılır.Bunları toprağı kazıyarak bitki köklerini çıkarmakta ve savunmada kullanır.

Gündüzleri çalılıklar arasında uyuklar.


Çamurlu sularda yatarak vakit geçirirler.

Domuzların ter bezleri yoktur, bu nedenle sıcak havalarda kendilerini serin tutabilmek için sürekli olarak su veya çamura erişmeleri gerekir.

Ayrıca çamuru derilerini güneş yanıklarından korumak için kullanırlar.

Erkekler ayrı gruplar halinde dolaşır ve 3-4 yılda erginleşirler.

Üreme devrelerinde dişilerin arasına karışırlar.

Kızgınlık dönemleri kasım-ocak arasındadır.

Dişi 4 aylık gebelik devresinden sonra 2 ile 12 arasında yavru doğurur.

Çoğunlukla doğum mart-mayıs ayları arasına rastlar.

Yavruların kahverengi postları koyu çizgili ve beneklidir.

Yavrular Dişiler ile beraber dolaşırlar.

Yavru 6 aylık olana dek üst kürkü gelişmediğinden, alt kürkündeki sütlü kahverengi şeritler görülür (pijamalı adı buradan gelir).

Her yeni doğan dişi yaban domuzu 6 ila 8 ay içerisinde üreme yaşına gelir.

Koku alma duyuları domuzların en gelişmiş özelliklerindendir.

Burun kasına bağlı büyük yuvarlak kıkırdak domuzun burnuna ekstra hareketlilik ve esneklik kazandırır.

Yaban domuzu ileri düzeyde bir tat alma duyusuna sahiptir.

Bilinmeyen nesneleri tat duyuları ile çok çabuk ve kolay tanımlayabilme yetisine sahiptir.

Yaban domuzlarının iyi derecede görme yeteneğinden yoksun olduğuna inanılır.

Gözleri , önden görüşü çok zayıflatacak şekilde kafanın yanlarında bulunur.

Göçü

Göç etmez.

Sadece çok sert kış şartlarında ve soğuktan meydana gelen yiyecek azlıkların da çok uzun mesafeler katederek yiyecek bulma kapasitesine sahip olduğu kanıtlanmıştır.

Popülasyonu

Envanteri yapılmamıştır fakat Türkiyede 1 milyon civarında olduğu sanılmaktadır ayrıca popülasyonu en iyi durumdaki memeli hayvanlarımızdan biridir.

Ancak nüfusları ormanda yeterli yiyecek bulmalarını zorlaştıracak kadar arttığında, köy ve kasabalara yakın yemlenmeye başlarlar ve ekili tarım alanlarına büyük zarar verirler.

Bu nedenle yaban domuzu nüfusu kontrol altında tutulmaya çalışılır.

Davranışları

Dişiler sürü halinde dolaşırlar.

Erkekler sadece çiftleşme dönemlerinde sürülere katılır.

Sürü hareket ederken genellikle önde dişiler, ortada yavrular ve en son genç erkekler olmak üzere dizilirler.

Erkek yaban domuzlarının köpek dişleri çok gelişmiştir.Hayvan bunu bir savunma silahı olarak kullanır.

Kasım ayında çiftleşme mevsiminde, erkekler arasında şiddetli kavgalar olur.

Kavgayı kazanan dişiyi alır.

Tek kalan erkek domuz müthiş öfkelidir.

Önüne her çıkan şeye saldırabilir.

Anne yaban domuzu yavrularını düşmanlarına karşı cesaretle korur.


EKOSİSTEME OLAN FAYDA VE ZARARLARI


Doğuştan itibaren ekosistem içinde yer alan domuzlar, toprağı karşıtırarak farklılaşmasına, yeni tohumların kolonilenmesine ve meyve tohumlarının yayılmasına sebep olurlar.

Bilhassa genç olan domuzlar, iri yok edici etoburlar için önemli bir av ve besin kaynağıdır.

Ama bunun yanında küçük hayvanları yiyerek sebze ve meyve birimlerine zarar vererek ekosistem içinde zararlılar arasında da yer alırlar.

Silah olarak da kullandıkları uzamış dört azı dişleri yüzünden azılı adı verilen erkek yaban domuzları yalnız yaşarlar.

Çiftleşme zamanı sürüleri bulup dişilerlerle eşleşirler.

Genel kanının aksine, azılılar dişileri için ölümüne kavga ederler.

Azı dişleri iki alt çenede, iki üst çenede olmak üzere dört tanedir.

Yine genel kanının aksine, azıları birbirine sürtmesinin nedeni bileylemek değildir.

Alt azılar kıvrılarak uzadığından, üst azılara sürtünür, yeterince uzadıklarında domuzun ağzını açmasına engel olabilirler; bu yüzden, azılı, azı dişlerini uzadıkça kırar.

Bu iş için alt-üst azıları birbirine sürttüğü gibi, ağaçlara da sürter, hatta azılarını kabuğun altına sokup kanırtarak da kırar, bu arada da ağacın kabuğunu soyar.

Azılar eşelenmekte ve köklerin sökülmesinde kullanıldığı gibi, tehlike anında silah olarak da işe yaramaktadır.

Domuz avı sırasında kesilen pek çok avcı ve av köpeği vardır; yaralanmalar çok ciddi, bazen öldürücüdür.

Domuzun izi keçi izine benzer, ancak farklıdır.

Azılıların iki tırnağının arkasında mahmuz tabir edilen iki çıkıntı vardır, izleri kolaylıkla azılı izi olarak ayırt edilebilir.

Uzun tüylü üst kürkünü özellikle kurumuş çamur ile sertleştirilmiş bir zırh gibi kullanır.

Giremediği çalı yoktur.

Gündüzleri dikenli ve sık çalılıklarda yaptığı yatağında dinlenir.

Geceleri yemlenir. Özellikle dolunay zamanı çok aktiftir.

Vücut yüksekliğine oranla oldukça kısa kalan bacaklarına rağmen çok hızlı koşar.

Boyun yapısı nedeniyle başını kolay hareket ettiremez.

Hem koşu hızının yüksekliği, hem de başını hareket ettirmesindeki sınırlamalar nedeniyle çabuk yön değiştiremez.

Burnu çok iyi koku alır.

Örneğin Fransa'da trüf mantarının bulunmasında eğitilmiş yaban domuzları kullanılır.

Benzer şekilde, Türkiye'de dolaman diye bilinen trüf mantarı türünü arayanlar da domuz izlerini takip ederler.

Yerel Adlar

Dişilerine (yöresel olarak değişmekle birlikte) beniş,

Yavrularına ise pijamalı, moza ya da potak adı verilir.

Erkek Yaban Domuzlarına Azılı denir.

Ses-Ötüşü

Yaban domuzları homurdanarak ve çığırınarak düşük veya yüksek sesli iletişim kurarlar.


Kuvvetli ve çok yüksek homurtu çıkarırlar.

Kaynaklar
tr.wikipedia.org/wiki/Baya%C4%9F%C4%B1_yaban_domuzu

www.turkcebilgi.com/yaban_domuzu

tr.wikipedia.org/wiki/Yaban_domuzu

www.turkcebilgi.com/domuz

https://www.nkfu.com/yaban-domuzu-hakkinda-bilgi/

National Geographic wild
Rehber Ansiklopedisi



Yabandomuzu Fotografları
Yabandomuzu
05.06.2009 08:00
Türün 4. fotografı


Yabandomuzu
26.06.2010 20:25
Türün 20. fotografı


Yabandomuzu
15.10.2010 23:12
Türün 25. fotografı


Yabandomuzu
21.07.2009 17:55
Türün 8. fotografı


Yabandomuzu
29.05.2009 13:42
Türün 1. fotografı


Yabandomuzu
19.05.2015 20:22
Türün 108. fotografı


Yabandomuzu
01.08.2016 10:16
Türün 128. fotografı


Yabandomuzu
08.10.2011 18:39
Türün 44. fotografı


Yabandomuzu
28.09.2013 16:10
Türün 82. fotografı


Yabandomuzu
18.01.2010 23:39
Türün 15. fotografı


Yabandomuzu
11.05.2010 18:42
Türün 17. fotografı


Yabandomuzu
09.03.2012 23:59
Türün 50. fotografı


Yabandomuzu
01.10.2010 21:07
Türün 24. fotografı


Yabandomuzu
09.12.2010 23:22
Türün 30. fotografı


Yabandomuzu
03.02.2011 23:44
Türün 34. fotografı


Tüm Yabandomuzu Fotografları